مجموعه شعر «شمال بی تو به اندازهٔ شمال کم است» نمایانگر شاعریست که نه تنها از نظر فرمی، بلکه از نظر محتوایی نیز دست به هنجارشکنی می‌زند. سبحان گنجی با نگاهی تیزبین، از کنار آمدن با جهانی می‌گوید که پر از تضادهای آشکار، رنج‌های بیهوده، عشق‌های ناتمام و پرسش‌های بی‌پاسخ است. او در اغلب شعرهای این کتاب با زبانی ساده اما در عین حال عمیق، مسائل پیچیده‌ی اجتماعی و فلسفی را با طنزی بدیع بیان می‌کند و شعرش را به آیینه‌ای از جهان معاصر بدل می‌سازد. این مجموعه، دعوتی است برای نگریستن به جهان از زاویه‌ای تازه؛ زاویه‌ای که در آن، زبان از قیدهای سنتی رها شده و شعر به بازتابی از واقعیت تلخ و گاه بی‌رحم زندگی تبدیل شده است. گنجی با این کتاب، به عنوان یکی از صداهای نوین و جسور ادبیات فارسی، جایگاه خود را تثبیت می‌کند و ما را به سفری دعوت می‌کند که در آن، حقیقت‌های تلخ، با طنز و طعنه، در دل شعر جان می‌گیرند.
